เฮ่ออ...อาทิตย์นี้เปิดประเดิมมาด้วยเรื่องแย่ๆอีกแล้วอะ  BR  มาถึงก้โกรธเปงฟืนเปงไฟซ้าง้าน  โกรธเรื่องปากพล่อยๆของเราและคณะล่ะซิ  --"  ก้ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกานว่าทำไมมะเครียดเท่าเพื่อนหรือว่ามะเสียใจเท่าเพื่อนก้ไม่รู้น้า  คือจาบอกว่าไม่ค่อยรู้สึกผิดเท่าไหร่เลยอะ  คือเราบ่นเราพูดไปก้คืออยากให้เค้ารู้แล้วก้ปรับปรุงตัวน่านแหละ  เราอาจจาเปงคนที่เห็นแก่ตัวมากไปหน่อยก้ล่ายม๊ง  คือเรามักจะแคร์ความรู้สึกก่าเฉพาะคนที่รักเราเท่าน้านอะ  อีกอย่างนึง  เกียดจังเรยคนที่เอาไปฟ้องนี่  เฮ่ออออ  จาบอกว่าปากสว่างจาแรงไปไหมเนี่ย  ไม่รู้เหมือนกาน  คือปากคนเรานี่พอพูดไปก้บางทีไม่ได้คิดอะไร  แต่กลับกลายเปงว่าทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาได้  คนที่พูดกรุณาสำนึกด้วย  คือเอาไปใส่ไข่บ้าบออะไรรึเปล่าก้ไม่รู้    บ้าจริงๆเรย  BR  ก้ไม่มีความเปงผู้ใหญ่เอาซ้าเรยอะ  อายุตั้ง  30  แร้วอะควรจะแยกเรื่องส่วนตัวออกจากเรื่องงานให้มานได้หน่อยซิ  ณ  วันนี้ก้ยังรู้สึกว่าลำเอียงจริงนี่หว่า  แต่ก้  เฮ่อออออออออออออออ  ในเมื่ออาจานย์ที่ปรึกษามานเกียดเราไปแร้ว  ทามงายได้ฟระ  ช่วยตัวเองก้ไม่ไหวเหมือนกานง่ะ  ถ้าได้เคสง่ายๆเหมือนก่าโลกคู่ขนานเราก้คงจาไม่ซีเรียสอะไรหรอก  ...  พูดถึงเรื่องเคส  เครียดจิงๆเรยน้าเนี่ยย  จารอดพ้อนวิกฤตินี้ไปได้จิงๆเหรอเนี่ย  เก่งก้ไม่เก่ง  โง่ก้โง่อีกต่างหาก  อาจานแมร่งก้เกียด  เอาการเข้าไปตรูจารอดไหมก้ไม่รู้  พฤ.ยังจาทามหน้าเหี่ยวเล่นบทโหดอีกรึเปล่าว้า  กลัวแค่นี้เอ๊ง  ถ้าตรูทำอะไรเองได้ก้คงจาไม่หรอก  ....  ถ้าไม่ดีกานเหมือนเดิมเจงๆก้คงต้องไปง้อแหละ  แย่จังเร้ยยยยย  ชีวิตเศร้าๆที่แขวนอยู่บนเส้นได้  เอาว่ำถือว่าเค้าก้ยังเคยดีกับเราบั้ง  ถึงแม้ว่าจาไม่ดีเท่าโลกคู่ขนานก้ตาม  ...  หรือว่าจาเปงแบบที่พลอยบอกฟระว่า  เราไม่ได้เข้าหาอาจานย์เอง  นังสลิล  ไม่เคยอ้อนใคร  เราเปงแบบนี้ของเรานี่นา  จาให้มาสะตอเบอรี่ก้ทามมะล่ายว่ะ  ขอเปงตัวของตัวเองดีก่า  ที่สำคัญหน้าไม่ให้ด้วยอะ  หน้าตาจัดว่าแย่  อาจานหนุ่มๆก้ย่อมจารังเกียดเปงธรรมดา  ....  รักคนไหนก้ไปช่วยเรยไป  เอาให้ทำ  Bridge  ทำ  crownไปให้หมดเรยไป  

....  วันนี้เจอเรื่องบ่างเข้าไปอีก  ทำให้โกรธจนถึงวันนี้เรยอะ  ทำไมฟระ  ไม่ช่วยกันพูดเรย  เห็นด้วยก่าพลอยเรยอะ  ทำไมว่ะ  ดูก้รู้ว่ากลุ่มตรูนี่แหละเปงคนพูด  เอออ  อีกกลุ่มจาเอาตัวรอดไปก้ได้ใช้ไหม  เค้ามะล่ายเกียดแกหรอก  ไม่เห็นต้องมาร้องไห้คิดมากเรยนี่หว่า  จามา  hurt  ทำเปงนางเอกเจ้าน้ำตาทำไม  ยังไงงเค้าก้ร๊ากกกโลกคู่ขนานนอยู่แร้วล่ะ  ....  ดู  ไอเราก้เริ่มเดือด  จาบอกว่าเมื่อวานมะล่ายคิดแบบนี้เรยอะ  ....  โดนพลังบ่างเข้าไป  จบกันเรยเรา 

....ชีวิตตรูไม่รู้จาเปงงายต่อไปว่ะ  คงต้องกระเสือกกระสนเอาเองม๊ง  โอ๊ยยยอยากจาร้องไห้สงสารตัวเอง  เครียดแค่นี้เจงๆ  จาว่าเห็นก้ตัวก้ล่าย  เพราะว่าเรามะล่ายทำตัวเปงนางเอกนี่หว่า  เลวๆงี้แหละ  ครายดีก้ดีด้วย  ครายมะดีก้  ด่ามาน(น่านเอาอีก)  ต่อไปนี้คงต้องระวังปาก  จาตั้งปนิธานเรย  จาแหกปากพูดแต่เรื่องดีดี  สำหรับอาจานที่น่าร๊ากกกกก  งี้ตลอดเวลา(ถ้าไม่ลืมตัวนะ)  ยิ่งปากพล่อย+สว่างเปงประจำอยู่ด้วย 

สรุปเรื่องเครียดของวันนี้ 

ได้ฤกษ์ซ้าทีเนอะ  หลังจากที่คิดว่าจาเขียนนานมาระ  วันนี้นึกคึกขึ้นมาไงก้ไม่รู้เลยมาเขียนดีกว่า  เรียงฟันเบื่อ

เฮ่ออออ....เลยมาเขียนเล่นๆหน่อยจิ๊  ช่วงนี้เปงช่วงที่บร้าคุงว่านจัง  หลังจากที่ดูคมรักคมเสน่หา  น่าร๊ากกกจังเฟ้ย 

ฮั่นแน่  !! ทีก้โอ๊ยยละลาย  5555  บร้าเดะซ้าง้าน  ทำเอาหนุ่มเกาทั้งหลายทั้งปวงตกกระป๋องไปตามๆกาน 

แหม!!  แต่ก้รู้สึกว่าอย่างน้อยก้มีคนมาชอบอารายเหมือนก่าเราน่านแหละ  หุหุ 

คิดถึงสมัยก่อนจังเลยที่บร้าอารายที่เปงเกาหลีใหม่ๆ  ตอนน้านนี่หยั่งก่าเปงตัวประหลาดแน่ะ  เพื่อนๆก้บร้ากานแต่เอฟๆ 

มีเรานี่บ้าเกาหลีอยู่คนเดียวเอ๊ง  เปงเหมือนปู้บุกเบิก  ฟังดูน่าภูมิใจจังเนอะ 555  แต่ดูเด๋วนี่เสะ  รู้จักอารายก่าเค้าม้า  ม่ายมีอะ 

ไปบร้าแต่เอเอฟซ้าแระ   ดูคนเรามานก้เปลี่ยนกานได้  กานบร้าเกาของเราทำให้เราได้รู้จักเเอ็มเอสเอ็นล่วย 

ถ้าไม่มีมานป่านี้  เราคงจานั่งจิ้มๆแป้นคอมอยู่เปงแน่เรย  นอกจากน้านยังทำให้เราได้รู้จักเพื่อนทางinternet  อีกตั้งหลายคน 

รู้สึกดีจัง  คนที่เราไม่เคยเห็นหน้ากานมาก่อนจาทำให้เรารู้สึกดีด้วยได้มากมายขนาดนี้  คิดถึงวันเก่าๆจัง 

อยากคุยเอ็มกานเปงบ้าเปงบอแบบเหมือนเดิม  แต่ตอนนี้มานคงเปงไปมะได้ละซิเนอะ  เพราะว่าแต่ละคนก้มีภาระกิจกานทั้งน้านเลย

ไอเราก้เฮ่อออ  เรียนหนักซ้าไม่มี  บอกได้คำเดียวเลยว่าคิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจิงๆเลย 

ว่าต่อ  เรื่องการเรียนดีก่า  เฮ่อ  อยู่ปีห้านี่มานเปงอารายน้า  กล้ำกลืนฝืนทนเหลือเกิ๊น  น้ำตาตกได้อยู่บ่อยๆเชียวล่ะ

อาจจาเป็นเพราะว่าเราเคยเปงที่ร๊ากกกมากก่าครายมาก่อนรึเป่าก้มะรู้แฮะ (--")  พอมาปีนี้เจออีตาน่านเข้าไปเรย  ช็อคค!!

รับกลับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มะล่าย  ไอนิสัยเรามานก้เหมือนเดะเอาแต่จุย  +  ขี้อิจฉาเปงทุนเดิมอยู่ระ  พอเจอไออย่างงี้เข้าไปก้

รับไม่มากก่าครายเปงธรรมดาม๊ง  โอ๊ยยย!!  การอยู่คณะนี้มานคงต้องหน้าตาดีเจงๆแหละเนอะ  ถึงจามีคนร๊ากกก  หน้าตาอบาทๆอย่างเราก้ต้องกระเสือกกระสนดิ้นรนทามเอ งกานต่อไป  เมื่อไหร่มานจาเห็นจาซ้าทีฟระ  อยากให้รอดจัง  อยู่สายนี้อาจารย์โคกชิวเรย  รับไม่ค่อยจาล่ายอะ  ชิวจัด  อาจารย์แบบรู้ตัวบั้งมะน้าว่าเค้าจ้างมาให้มอนให้ตรวจงานนะ  มะช่ายเดินชิวไปชิวมาอย่างงี้  มานเสียวอะ  งานลวกๆออกไปมานน่ากลัวนะ  เฮ่ออออ  ด่าอาจานมากๆก้บาปอีก  ....  แต่ก้ทามบ่อยแฮะ     ก้มานอดมะล่ายนี่  มันอัดอั้นตันจายมากเรยอะ  อยู่ปีนี้ก้มะขอรายมากหรอกก  ขอให้รอดระกาน  มะอยาก  make up  เล้ย  เราคงทามบุญมามะค่อยดีอะ  หน้าจาก้มะดี  อาจานย์ก้มะร๊ากกก  เคสที่ได้ก้เบสิกเชีย  โอ๊ยยยพูดไปน้ำตาจาเล็ดดดด    หวังว่าคงจาผ่านมานไปได้น้า  เศร้าใจที่รายก้ร้องไห้ทุกทีซิน่าเรา  คนทั่วไปคงเห็นน้ำตาเราจนชินระล่ะ  เราก้เปงไอขี้แยเจงๆแหละ  แต่ก้นะเราร้องไห้แร้วเรารู้กสบายใจขึ้นเจงๆน้า  มานเหมือนเปงการระบายออกของเราแบบเบสิกๆเรยแหละ  ....  เพื่อนคงเห็นจนชินตา  ....

                ....มีเรื่องตื่นเต้นในรอบอาทิดที่เราอยากจาบันทึกเอาไว้ก้คือ  เราทำ  expose pulp  ล่วยแหละ  ตื่นเต้นจังเลย  ในใจก้  NR  แน่ๆ  ก้มานจิงนี่นา  ยิ่งไม่ถูก่าอาจานพิศลย์อยู่ด้วยอะ  ดูเค้าแบบมะค่อยจาชอบเรา(ผู้หญิง)   เท่าไหร่  แถมเคยแจกNR  เราไประด้วย  จำได้ฝังใจเรย  ก้แบบ  รื่อ  GI  เก่าแว้วก้เห็นเลือดพุ่งออกมาเรยแหละ   กี๊ดดดด...  ในใจก้ชีวิตตรูๆ  แต่คนไข้ไม่ร้องเรยอะยังดี  ไม่งั้นคงเจ็บมากถึงขั้นลุกขึ้นมาตบเราไประล่ะ  โชคดีอีกอย่าง  เราใส่  rubber dam  ล่วย  เรยอาจจารอดจากกานNR  ไปเพราะอย่างงี้อ่าม๊ง  คิดเอาเอง  อาจานก้มาDical  ให้แบบหน้าตายๆ  แว้วเราก้อุดต่อไปจนเสร็จ  เฮ่อออออ  โชคดีจังที่มานไม่  NR  เราก้รอดตัวไป    จาจดจำไว้เปงบทเรียนเลยว่า  อย่ารื้อวัสดุอุดเก่าหมด  ให้สำเนียงล่ายเองว่ามานลึกแร้ว  แร้วค่อยวิ่งไปถามอาจานว่าจาเอาไงจาดีก่า  เปงสิ่งที่พลอยบอก  เราก้จาจำไว้ระกาน 

                 ... ท้ายนี้ก้ให้กะลังจายเราด้วยระกาน  อยากได้  Bite  ซักที  หนูอยากเรียงฟันแร้วอะ  เบื่อแร้วนะ  ไม่อยากทำ  tray  ใหม่แร้วอะ  เหนื่อยเต็มที  เหนื่อยมากๆ  จิตตกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ให้กะลังจุยตัวเองต่อปายระกานเฮ่อเรา